Terapia wisceralna to holistyczna metoda leczenia, koncentrująca się na wzajemnych powiązaniach między układem mięśniowo-szkieletowym a narządami wewnętrznymi.

Interakcje układu mięśniowo-szkieletowego bezpośrednio determinują położenie narządów w ciele, a narządy wewnętrzne, z kolei, mają silny wpływ na zdrowie kręgosłupa, miednicy, żeber, obręczy barkowej, mięśni i powięzi.

Wada postawy, skolioza, zabieg chirurgiczny, stany zapalne tkanek i narządów, niedożywienie lub stres emocjonalny mogą łatwo prowadzić do dysfunkcji różnych narządów. W konsekwencji przeciążone narządy kumulują napięcie, które jest przenoszone na układ mięśniowo-szkieletowy.

Na przykład, zapalenie pęcherza moczowego lub zaparcia mogą prowadzić do problemów ze stawem biodrowym lub dolną częścią pleców.

Koncepcja leczenia i cel terapii wisceralnej

Anamneza – Diagnoza – Leczenie sektorowe – Łańcuch lezji

Zintegrowana koncepcja leczenia manualnego w terapii wisceralnej opiera się na szczegółowym przeglądzie historii choroby pacjenta, który jest następnie weryfikowany różnymi metodami diagnostycznymi w celu leczenia istniejących sekwencji restrykcji łańcuchów lezji (połączenia antmiczne).

Łańcuch lezji składa się z powiązanych sektorów, które podlegają określonym procedurom terapeutycznym, opartym na anatomicznych, topograficznych, fizjologicznych i funkcjonalnych powiązaniach układu współczulnego i przywspółczulnego.

Wskazania do terapii wisceralnej

Terapia wisceralna jest stosowana w leczeniu różnorodnych schorzeń, których podłożem mogą być dysfunkcje narządów wewnętrznych. Główne wskazania obejmują: 

Zaburzenia trawienne: wzdęcia, zaparcia, refluks żołądkowo-przełykowy, zespół jelita drażliwego (IBS), SIBO.

Przewlekłe bóle: bóle brzucha, bóle kręgosłupa (często powiązane z napięciami trzewnymi), bóle miednicy.

Dolegliwości uroginekologiczne: niektóre problemy związane z układem moczowym (np. nawracające zapalenia pęcherza) czy bolesne miesiączki.

Problemy pooperacyjne: zrosty i blizny po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej czy miednicy.